Tinglazuur is een soort glas, waarin naast lood ook het metaal tin aanwezig is; hierdoor ontstaat een witte, ondoorzichtige glazuur. Door toevoeging van nog andere metaalverbindingen bij de glazuurbereiding ontstaan gekleurde glazuren: zo geven kobalt, mangaan, ijzer, antimoon of koper resp. een blauw, paars, bruin, geel of groen glazuur. Deze worden toegepast in het veelkleurige aardewerk. Onder invloed van het blauwe chinese porselein komt in de tweede helft van de 17de eeuw een voorkeur voor éénkleurig blauw aardewerk.
Nadat voorwerpen uit de klei zijn gevormd, worden deze de eerste keer gebakken (ca. 1020 graden Celcius). Hierbij verandert de klei in poreuze, roodbruine tot gele steen. Om een beschildering mogelijk te maken is een witte ondergrond nodig; daarom werd vervolgens een fijn poeder van tinglazuur aangebracht.
Na het aanbrengen van dit tinglazuur werden de voorwerpen beschilderd en voor de tweede keer gebakken bij iets lagere temperatuur (ca. 1000 graden), waarbij een gladde, dichte glazuurlaag ontstond. Voorafgaande aan het schilderen werden vaak door middel van een spons (een doorgeprikte tekening) en houtskoolpoeder de hoofdlijnen van de tekening op het witte tinglazuur aangebracht; hierdoor konden vele, min of meer gelijke voorstellingen worden verkregen. Deze sponsen werden meestal gemaakt naar prenten (bijv. uit prentenbijbels).
Tinglazuur aardewerk wordt hier onderverdeeld in Majolica en Faience; zie aldaar. Tegels en tegeltableaus werden in dezelfde fabrieken gemaakt; deze zijn zeer beperkt aanwezig in het Harlinger Aardewerk Museum; daarvoor wordt verwezen naar andere musea, zoals het Tegelmuseum te Otterlo of het Princessehof te Leeuwarden.
Maak een keuze:
Nadat voorwerpen uit de klei zijn gevormd, worden deze de eerste keer gebakken (ca. 1020 graden Celcius). Hierbij verandert de klei in poreuze, roodbruine tot gele steen. Om een beschildering mogelijk te maken is een witte ondergrond nodig; daarom werd vervolgens een fijn poeder van tinglazuur aangebracht.
Na het aanbrengen van dit tinglazuur werden de voorwerpen beschilderd en voor de tweede keer gebakken bij iets lagere temperatuur (ca. 1000 graden), waarbij een gladde, dichte glazuurlaag ontstond. Voorafgaande aan het schilderen werden vaak door middel van een spons (een doorgeprikte tekening) en houtskoolpoeder de hoofdlijnen van de tekening op het witte tinglazuur aangebracht; hierdoor konden vele, min of meer gelijke voorstellingen worden verkregen. Deze sponsen werden meestal gemaakt naar prenten (bijv. uit prentenbijbels).
Tinglazuur aardewerk wordt hier onderverdeeld in Majolica en Faience; zie aldaar. Tegels en tegeltableaus werden in dezelfde fabrieken gemaakt; deze zijn zeer beperkt aanwezig in het Harlinger Aardewerk Museum; daarvoor wordt verwezen naar andere musea, zoals het Tegelmuseum te Otterlo of het Princessehof te Leeuwarden.
Maak een keuze:
 |
 |
| terug naar: kollekties | terug naar boven |
